Κάτι παραπάνω από ένας απλός προπονητής

Όταν ο Ντιέγκο Σιμεόνε κατέφθανε στο Βιθέντε Καλντερόν για να αναλάβει τα ηνία της Ατλέτικο Μαδρίτης, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι σε λίγα χρόνια θα την έκανε κυρίαρχη δύναμη, όχι μόνο στην Ισπανία, αλλά και στην Ευρώπη. Ένας προπονητής με μικρή εμπειρία σε πάγκους μεγάλων ομάδων, καθώς όλες του οι δουλείες πριν τους "Ροχιμπλάνκος", ήταν σε ομάδες της χώρας του. Παρόλα αυτά, οι ιθύνοντες της ομάδας πόνταραν στο εκρηκτικό του ταμπεραμέντο και στο γεγονός ότι ήταν πολύ αγαπητός στις τάξεις των φιλάθλων του συλλόγου, διότι φόρεσε τη φανέλα της Ατλέτικο για 5 χρόνια και πρόσφερε πάρα πολλά, δίνοντας σε κάθε παιχνίδι την ψυχή του. Το ρίσκο που πήραν τελικά τους βγήκε σε καλό.

Φέτος ο Τσόλο συμπληρώνει 5 σεζόν στο Βιθέντε Καλντερόν και υπό την καθοδήγηση του, οι "Ροχιμπλάνκος" περνάνε μια από τις καλύτερες περιόδους στην ιστορία τους, Από τότε που ο θαυματουργός Αργεντίνος πήρε στα χέρια του το τιμόνι της ομάδας, κατάφερε να κατακτήσει ένα Γιουρόπα Λιγκ, ένα Πρωτάθλημα Ισπανίας, ένα Copa del Rey και ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ.

Εκεί που φαίνεται πάντως η μεγάλη πρόοδος της Ατλέτικο, είναι το  Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Σιμεόνε έχει οδηγήσει τους Ισπανούς σε 2 τελικούς, τα 3 τελευταία χρόνια, κάτι που δείχνει την διάρκεια, τη συνέπεια και τη συνοχή της ομάδας. Οι "Colchoneros" είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ομάδας προπονητή. Οι προπονητικές τακτικές του Σιμεόνε, παίζουν μεγάλο ρόλο στην κατεύθυνση και την αγωνιστική φιλοσοφία που έχουν οι "Ερυθρόλευκοι" εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου. Οι παίκτες δεν παρεκκλίνουν ποτέ από το αρχικό πλάνο του Τσόλο. Λατρεύουν να παίζουν για τον ιδιαίτερο προπονητή τους και αυτό βγαίνει μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Το πάθος, η ενέργεια, η ένταση, η τρέλα είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που έχει ο Σιμεόνε σαν χαρακτήρας και παρεισφρύουν με τον καλύτερο τρόπο στο παιχνίδι των "Indios".

O Αργεντίνος τεχνικός έχει δημιουργήσει μια σκληρή ομάδα που πολλές φορές αγγίζει τα όρια του αντιαθλητικού. Αυτό όμως δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους οπαδούς της ομάδας που απολαμβάνουν το πάθος που βγάζουν οι "πολεμιστές" του Σιμεόνε σε κάθε παιχνίδι. Η εικόνα που έχουν οι "Ροχιμπλάνκος" σε κάθε παιχνίδι είναι παρόμοια με την ένταση που βγάζει ο προπονητής τους στον πάγκο. Ποιον πάγκο δηλαδή, εδώ που τα λέμε ο Τσόλο δεν κάθεται πότε στον πάγκο του. Βρίσκεται πάντα στα όρια της τελικής γραμμής του γηπέδου, προσπαθώντας να παθιάσει ακομα περισσότερο τους παίκτες του.

Η Ατλέτικο σε όλα τα σημαντικά ματς της χρονιάς έχει μπει με το μαχαίρι στα δόντια. Έχει πάρει το σκαλπ των δυο μεγάλων φαβορί για την κατάκτηση του φετινού Τσαμπιονς Λιγκ. Πρώτα υποκλίθηκε η Μπαρτσελόνα και μετά η Μπάγερν Μονάχου. Ο Τσόλο προετοιμάζει τους ποδοσφαιριστές του κατάλληλα, δίνοντας τους την σπίθα και τη φλόγα που χρειάζονται, για να κατατροπώσουν τον οποιονδήποτε αντίπαλο. Θέλει να τους έχει έτοιμους στον ψυχολογικό τομέα. Στοχεύει πρώτα να μιλήσει στην καρδιά τους και μετά στο μυαλό τους. Στην ουσία είναι ο εμψυχωτής τους μέσα στα αποδυτήρια. Είναι ο αρχηγός τους.

Ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους συναδέλφους του στην προπονητική, για τον έντονο τρόπο που ζει τα ματς και το προσωπικό του, τρελό στυλ που φαίνεται να φέρνει την επανάσταση στο χώρο. Η στιβαρή αμυντική προσέγγιση της Ατλέτικο θυμίζει τον δυναμικό τρόπο που έπαιζε ο Σιμεόνε, όταν ακόμα φορούσε ποδοσφαιρικά παπούτσια και πατούσε χορτάρι. Οι "Colchoneros" είναι μια μικρογραφία του προπονητή τους. Στην ουσία η ομάδα φέρνει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του "Τρελού". Δεν ξέρω κάποιον άλλο προπονητή στο σύγχρονο ποδόσφαιρο που έχει τόσο μεγάλη επίδραση στο παιχνίδι της ομάδας του, όπως ο Τσόλο.

Άλλη μια σημαντική παράμετρος που σκιαγραφεί το προπονητικό προφίλ του Σιμεόνε είναι η σχέση του με τους οπαδούς. Τις περισσότερες φορές , ο Αργεντινός προσπαθεί να παίξει το ρόλο του 12ου παίκτη της ομάδας, δίνοντας ώθηση στον κόσμο και προσπαθώντας με τις κινήσεις των χεριών του να τον κάνει να ξεσηκωθεί. Ειδικά σε στιγμές που η ομάδα δέχεται πίεση και ο κόσμος δεν δείχνει να βοηθάει και πολύ, εκεί αναλαμβάνει ο πανέξυπνος Τσόλο. Δεν αφήνει ποτέ τους φιλάθλους στο "Βιθέντε Καλντερόν" να κάτσουν στις θέσεις τους, απαιτώντας πάντα να φωνάξουν για να σπρώξουν την ομάδα στη νίκη. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Σιμεόνε αποτελεί τον ενορχηστρωτή της κερκίδας της Ατλέτικο.

Ξέρει να ανεβάζει τη κερκίδα και γνωρίζει τον τρόπο να τραβήξει πάνω του την προσοχή, ετσι ώστε να αποπροσανατολίσει την αντίπαλη ομάδα, κόβοντας της το ρυθμό. Η τέλεια εφαρμογή αυτού που αναφέρω, έγινε στον δεύτερο ημιτελικό με την Μπαγερν, εκεί που ο Σιμεόνε έδωσε ρέστα με τα "κολπάκια"του, ειδικά τη στιγμή που η Μπάγερν πίεζε για το δεύτερο γκολ στο τέλος του ημιχρόνου. Συμμετέχει όσο κάνεις άλλος coach στην φασαρία της κερκίδας. Έχει ένα μαγικό τρόπο να βάζει στην εξίσωση τους φιλάθλους σε στιγμές που η Ατλέτικο, τους έχει ανάγκη. 

Από όλα τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι ο αντίπαλος του Ζιντάν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ φέτος, έχει τριπλή ιδιότητα στους "Ροχιμπλάνκος". Είναι ο προπονητής-ηγέτης-αρχηγός της κερκίδας. Το μείγμα αυτών, τον κάνει ακαταμάχητο, ανίκητο. Δεν διστάζει να κάνει τα πάντα για να οδηγήσει την ομάδα του στη νίκη και πολλές φορές οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί δεν ανταποκρίνονται στους κανόνες του fair play. Δεν είναι ένας καθημερινός προπονητής. Έχει τη δική του φιλοσοφία, το δικό του στυλ, τη δική του τρέλα. Και αυτή η τρέλα τον κάνει να ξεχωρίζει. Οι παλμοί χτυπούν κόκκινο για τον Σιμεόνε. Ζει με τον δικό του τρόπο τα ματς και όλοι καταλαβαίνουν ότι αγαπάει με όλη του την καρδιά αυτό που κάνει. Λατρεύει το ποδόσφαιρο και την Ατλετικο και το δείχνει με το πάθος του, τις αντιδράσεις του, την αδρεναλίνη που έχει στα ματς.

Κατάφερε να κάνει διάσημο στο ευρύ κοινό της Ευρώπης και το άλλο μέρος της Μαδρίτης. 'Έβαλε στον χάρτη για τα καλά την Ατλέτικο και την έκανε φόβητρο για κάθε αντίπαλο. Στον τελικό του Μιλάνου έχει το δικό του ραντεβού με την ιστορία. Ψάχνει το πρώτο του Τσάμπιονς Λιγκ ως προπονητής, κάτι που ταυτόχρονα θα είναι και το μοναδικό στην ιστορία της Ατλέτικο. Φοβερό επίτευγμα. Αξίζει το "ιερό δισκοπότηρο" και δεν θέλει να το αφήσει ξανά να του ξεγλιστρήσει από τα χέρια (άτιμε Σέρχιο Ράμος). Είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους, εκδηλωτικούς και τρελούς προπονητές που έχουν εμφανιστεί στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ένας showman στην άκρη του πάγκου, ένας διασκεδαστής της κερκίδας, μια προσωπικότητα έτοιμη να εκραγεί. Η έκρηξη αυτή δημιουργεί μια λάμψη ικανή να τα επισκιάσει όλα.  Συνεπώς ο Τσόλο φλερτάρει με την κορυφή της Ευρώπης και αυτή τη φορά είναι αποφασισμένος να τελειώσει τη δουλειά, που άφησε στη μέση πριν 2 χρόνια. Ξεχωρίζει από όλους τους συναδέλφους, γιατί είναι ΤΡΕΛΟΣ. Είναι ένας χαρακτήρας που κάθε παίκτης θα ήθελε να συνεργαστεί μαζί του. Είναι κάτι παραπάνω από ένας απλός προπονητής. Είναι ο Ντιέγκο "Τσόλο" Σιμεόνε και θέλει να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά του, στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Μπορεί να το κάνει γιατί έχει τα cojones. Όποιος δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη cojones ας δει την παρακάτω φωτογραφία.