Οκ πάμε έχουμε τελικό και μάλιστα η διαφορά των αντιπάλων
δεν είναι απλά το συνθετικό –Πορτό-, είναι πολύ παραπάνω. Έτσι τουλάχιστον μας
απέδειξε σήμερα η διοργανώτρια Γαλλία. Ένας ημιτελικός που πολλοί την είχαν ως
αουτσάιντερ αλλά τους διέψευσε. Η Γαλλία δεν μπήκε αγχωμένη και αυτό φάνηκε από
το ξεκίνημα του παιχνιδιού έχοντας την κατοχή και τις φάσεις. Στη συνέχεια η
απόδοσή της έπεσε με τα πάντσερ να κάνουν την αντεπίθεση τους. Όλα ωραία μέχρι
εδώ αλλά για να φτάσουμε μέχρι τον τελικό της 10ης Ιουλίου που θα
διεξαχθεί στο Παρίσι τα πράγματα για τις δύο ομάδες ήταν εντελώς διαφορετικά.
Οι μεν Γάλλοι ξεκίνησαν μουδιασμένα, σε ένα εναρκτήριο αγώνα
ο οποίος δεν ήταν από τους καλύτερους για να παρακολουθήσεις. Έναρξη ήταν θα
μου πεις. Οκ σου λέω εγώ, πάσο. Στη συνέχεια όμως δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα,
έπαιρναν μεν την νίκη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αλλά χωρίς να εντυπωσιάζουν.
Από τους αγώνες νοκ άουτ όμως και μετά ήταν σαν να άλλαξε όλη η ομάδα. Οι
Γάλλοι έγιναν μηχανή των γκολ. Μην ξεχνάμε πως στον αγώνα με τους Ισλανδούς
τους φιλοδώρησαν με 5 γκολ. Τους Ισλανδούς, μία ομάδα που μπορεί να μην είχε
την ποιότητα της Γαλλίας αλλά ήταν από τις πιο σκληρές και αποφασισμένες ομάδες
στο τουρνουά. Στη συνέχεια ήρθε η Γερμανία, η απόλυτη ομάδα του Γιούρο.
Απόλυτη γιατί ήταν πλήρης σε όλες τις θέσεις και χωρίς
απουσίες-τραυματισμούς από την αρχή της διοργάνωσης. Στο παιχνίδι με τη Γαλλία
όμως της έλλειπαν τρεις βασικότατοι παίκτες από κάθε γραμμή. Ο Χούμελς στην
άμυνα, ο Κεντίρα στο κέντρο και ο Γκόμεζ στην επίθεση. Ειδικά η απουσία των
Χούμελς και Γκόμεζ ήταν πεντακάθαρη. Με
τον Μίλερ ως ψεύτικο εννιάρι η Γερμανία δεν μπορούσε να βγάλει φάση, ότι
γινόταν ήταν από σέντρες και εκεί υπήρχε η αεράμυνα των Γάλλων με Κοσιελνι και
Ουμτιτί, άψογοι στο καθήκον τους.
Από τη μέση και μπροστά Πογμπά και Σισοκό κεντούσαν. Δεν
μπορείς να πεις πολλά για το ταλέντο Πολ αν βρεθεί στη μέρα του δεν σταματιέται
, η ασίστ του δευτέρου γκολ τα λέει όλα από μόνη της. Το μεγάλο μπαμ είναι αυτό
του Σισοκό ο οποίος πραγματοποιεί ένα πολύ καλό τουρνουά παραγκωνίζοντας τον
Καντέ. Εκπληκτικός και ο Γκριεζμάν που έχει πάρει από το χέρι την Γαλλία και
την οδηγεί στον τελικό.
Ο τελικός της 10ης Ιουλίου θα είναι ο τρίτος
τελικός των πετεινών. Τους προηγούμενους δύο τους είχαν κατακτήσει. Το 1984 με
τον Πλατινί (2-0 την Ισπανία) και το 2000 με τον Ζιντάν (2-1 την Ιταλία). Ο
πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ (σήμερα πέτυχε δύο) Γκριεζμάν θέλει να
βάλει το όνομά του δίπλα στα ιερά τέρατα των πετεινών, τους Πλατινί και Ζιντάν.
Το αν τα καταφέρει θα το δούμε πάντως οι Γάλλοι σε όλα τα τουρνουά που έχουν
δώσει στο σπίτι τους, (εκτώς του πρώτου το 1960) στο τέλος έφυγαν με το τρόπαιο στα χέρια.
