Το ποδόσφαιρο είναι ένα σπορ που για να πετύχεις πρέπει να είσαι ικανός να εκμεταλλευτείς με τον καλύτερο τρόπο ακόμα και την παραμικρή λεπτομέρεια. Μία από τις πολλά υποσχόμενες ομάδες στα γήπεδα της Γαλλίας είναι το Βέλγιο. Οι καλές διασταυρώσεις που είχε και θα έχει στα νοκ-άουτ σε συνδυασμό με το ποιοτικό και φιλόδοξο ρόστερ που διαθέτει, μετατρέπουν την ομάδα του Βίλμοτς από δυνατό αουτσάιντερ σε "κρυφό" φαβορί για την κατάκτηση της κούπας. Η γενιά που βρίσκεται στο Euro αποτελεί το καλύτερο και πιο ελπιδοφόρο ρόστερ παικτών που φόρεσε ποτέ τη φανέλα της Εθνικής ομάδας του Βελγίου.
Πως γίνεται ένας παίκτης που έχει πάρει 5 χρυσές μπάλες, έχει σπάσει τόσα ατομικά και άλλα τόσα συλλογικά ρεκόρ (με την Μπαρτσελόνα), έχει κάνει τόσους φιλάθλους σε όλα τα γήπεδα του κόσμου να φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του και είναι το πρώτο όνομα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς την λέξη ποδόσφαιρο (μαζί με τον Κριστιάνο Ρόναλντο), να μην μπορεί να κατακτήσει 1 τρόπαιο με την εθνική ομάδα της χώρας του; Πως γίνεται ενώ έχει σχεδόν όλα τα απαραίτητα στοιχεία με το μέρος του στα τελευταία μέτρα της διαδρομής όλα να του πηγαίνουν στραβά; και εν τέλη πως γίνεται ενώ στα μεγάλα παιχνίδια με την Μπαρτσελόνα να δηλώνει παρόν (σχεδόν σε όλα), με την εθνική Αργεντινής το βάρος να είναι ασήκωτο;
Η περιπέτεια του Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς με τη φανέλα της εθνικής Σουηδίας μπορεί να μην είχε αίσιο τέλος, όμως ο <<Ίμπρα>> δεν θα πάψει ποτέ να αποτελεί για το σουηδικό λαό μια μεγάλη αγάπη.Η πορεία της πατρίδας του στο Euro 2016 που ακόμα διανύουμε, ήταν πραγματικά τραγική, ωστόσο αν υπάρχει ένας πάικτης που δεν πρέπει να του καταλογιστεί καμία ευθύνη, αυτός είναι σίγουρα ο Ζλάταν.Ο Σουηδός σούπερ σταρ επιχείρησε να πάρει την ομάδα στις πλάτες του, αλλά η ολοφάνερη έλλειψη ποιότητας στο ρόστερ της Σουηδίας, τον έκανε να μοιάζει σαν τη μύγα μες το γάλα.Φυσικά, μια κακή εικόνα σε μια μεγάλη διοργάνωση δεν είναι δυνατόν να αναιρέσει όλα όσα έχει καταφέρει αυτός ο πολύ σπουδαίος αθλητής.Αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε, που κανένας συμπατριώτης του δεν προσπάθησε να του φορτώσει ευθύνες και να αμφισβητήσει τη αναγνωρισμένη ποδοσφαιρική του αξία.Πάντως, όπως και να 'χει, ο Ζλάταν θα αποχωρήσει από τη εθνική ομάδα της χώρας του σαν βασιλιάς, όπως είχε ξεκινήσει, τίτλο που κέρδισε με τον ιδρώτα του, αλλά και με την σκληρή δουλειά του.
Άλλωστε, η ιστορία του θρύλου της σκανδιναβικής χώρας είναι λίγο πολύ σε όλους γνωστή.Δεν είναι εύκολο να περνάς δύσκολα χρόνια στην παιδική σου ηλικία, με άφθονες αντιξοότητες και να καταφέρνεις να σταθείς στα πόδια σου και μια μέρα να φτάσεις να έχεις μια τόσο σπουδαία καριέρα.Γιατί κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι που βιώνουν δύσκολες συνθήκες και καταφέρνουν να τις ξεπεράσουν με οποιονδήποτε τρόπο, είναι διπλά επιτυχημένοι από αυτούς που βρίσκουν το δρόμο τους στρωμένο με ροδοπέταλα.Ο Ζλάταν λοιπόν δεν παύει να είναι ένας μαχητής και αυτά που έχει πετύχει, είτε θέλουν να το παραδεχτούν κάποιοι, είτε όχι, είναι πάρα πολλά.Ο <<Ίμπρα>>, φορώντας τη φανέλα με το εθνόσημο κατάφερε να φορτώσει τα αντίπαλα δίχτυα με 62 τέρματα, όντας ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της πατρίδας του.Ωστόσο, το αξιοσημείωτο του επιτεύγματός του, δεν είναι μόνο ο αριθμός των γκολ, αλλά είναι και η μαγεία τους, καθώς ο Ζλάταν πάντα φημιζόταν για τα απίστευτα γκολ που συνήθιζε να πετυχαίνει.Τρία πάντως από τα πολλά που σημείωσε με τη φανέλα της Σουηδίας, ήταν αυτά που κατάφεραν να κάνουν όλο το φίλαθλο κόσμο να παραμιλάει.
Το πρώτο είναι το μαγικό γυριστό τακουνάκι απέναντι στην Ιταλία στο Euro του 2004, με τις δύο ομάδες να μένουν ισόπαλες με σκορ 1-1.
Το δεύτερο είναι το ανεπενάληπτο γυριστό ψαλιδάκι στη νίκη με 2-0 της ομάδας του κόντρα στη Γαλλία στο Euro του 2012.
Το τρίτο φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το επικό ανάποδο ψαλίδι στο φιλικό με αντίπαλο την Αγγλία, με τη Σουηδία να επικρατεί τελικά με 4-2, που αν δε το έβλεπε κανείς, θα νόμιζε ότι είναι βγαλμένο από σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Το τελευταίο είναι αναμφισβήτητα το καλύτερο και ένα από τα καλύτερα που έχουν μπει γενικά στην ιστορία του ποδοσφαίρου.Αυτά είναι κατά πολλούς τα καλύτερα γκολ που έχει σημειώσει ο <<Ίμπρα>> με τη φανέλα της Σουηδίας, ωστόσο έχει πετύχει και άλλα πανέμορφα γκολ σε όλους τους συλλόγους που έχει υπηρετήσει μέχρι σήμερα.
Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
Όπως είναι πλέον γνωστό ο Ζλάταν μετά από μία άκρως επιτυχημένη θητεία στην Παρί Σεν Ζερμέν (122 συμμετοχές - 113 γκολ), άφησε το Παρίσι και είναι έτοιμος να μετακομίσει για άλλες πολιτείες.Πάντως, όλα τα στοιχεία που υπάρχουν μέχρι στιγμής, δείχνουν ότι ο <<Ίμπρα>> , είναι πολύ πιθανό να μεταμφιεστεί σύντομα σε <<κόκκινο διάβολο>>.Από τη μία , υπάρχει η αγάπη και η εκτίμηση που τρέφει ο νέος προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ Ζοσέ Μουρίνιο προς το πρόσωπο του, με τον Ζλάταν να έχει παρόμοια συναισθήματα.Αυτή η συμπάθεια μεταξύ των δύο προσώπων, κάλλιστα σημαίνει ότι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα για μια ενδεχόμενη συνεργασία τους.Από την άλλη, υπάρχει και η ανάγκη για εκδίκηση που δεν γίνεται να λείψει από το ρεπερτόριο καμιάς μεγάλης προσωπικότητας,Έτσι λοιπόν, αν είναι ένα πρόσωπο από το οποίο ο Σουηδός σούπερ σταρ θα ζητούσε απεγνωσμένα εκδίκηση, αυτό δεν είναι άλλο από του Πεπ Γκουαρδιόλα.
Ο Ισπανός τεχνικός και παλιός προπονητής του Ζλάταν, όταν ο τελευταίος αγωνιζόταν για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα, δεν του είχε φερθεί και με τον καλύτερο τρόπο.Ο Γκουαρδιόλα δεν πίστεψε στον Σουηδό και δεν του έδωσε τις ευκαιρίες που θα έπρεπε.Μάλιστα, με αφορμή τα όσα ακούγονταν τότε για αυτά που προσέφερε στους <<μπλαουγκράνα>>, ο Ζλάταν είχε ξεστομίσει μία από τις πολλές χαρακτηριστικές του ατάκες, λέγοντας ότι: <<Αγόρασαν μια Ferrari, αλλά την οδηγούν σαν Fiat>>.Μάλιστα, σε συνέντευξη που του έγινε παλαιότερα, όταν βρισκόταν στο Παρίσι, ο <<Ίμπρα>> ανέφερε ότι Γκουαρδιόλα είναι καλός σαν προπονητής, αλλά όχι σαν άνθρωπος.Έτσι, αν τελικά γίνει κάτοικος του Μάντσετσερ, θα έχει την ευκαιρία να πάρει τη ρεβάνς από τον Γκουαρδιόλα και να του αποδείξει ότι έκανε μεγάλο λάθος που δεν τον πίστεψε.Πάντως, παρά τα όσα ακούστηκαν ότι είναι σχεδόν σίγουρη η μεταγραφή του στη Μάντσεστερ, ήταν πολλοί αυτοί που συνέχιζαν να έχουν αμφιβολίες.Αυτές τις αμφιβολίες ήρθε να σβήσει ο μεγάλος του γιος, ο οποίος φωτογραφήθηκε να φοράει τη φανέλα των <<κόκκινων διαβόλων>>, προδίδοντας ίσως έτσι το που θα πάει ο πατέρας του...
Μερικές φορές είναι τόσα πολλά αυτά που θες να γράψεις και να πεις για προσωπικότητες όπως ο Ζιντάν που δεν θα σου έφτανε ούτε μία μέρα. Άλλωστε τι μπορείς να πρωτο πεις για τον άνθρωπο που σε έκανε να αγαπήσεις το ποδόσφαιρο; Τον άνθρωπο που σε ανάγκασε να τον παρακολουθήσεις τη πρώτη φορά (για να δεις τι έκανε με τη μπάλα στα πόδια) και όλες τις υπόλοιπες φορές να απαιτήσεις από τον εαυτό σου να τον παρακολουθεί γ αυτά που θα έκανε μέσα στο γήπεδο. Τον άνθρωπο που σε έκανε να ασχοληθείς με τη μπάλα και με αυτό που λέγεται αθλητική δημοσιογραφία. Για όλους αυτούς τους λόγους και για χιλιάδες ακόμα το παρακάτω μικρό βιογραφικό είναι μία αναφορά στον άνθρωπο που άλλαξε το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, που με ανάγκασε να κοιμηθώ με τη φανέλα του και να σπάσω το κινητό μου μετά τη θρυλική κουτουλιά το 2006... Τον μαέστρο, τον 44χρονο πλέον Ζιζού.
Τι και αν ήταν ελλιπής, τι και δεν ήταν το φαβορί, τι και αν οι Ισπανοί είχαν το βαθμολογικό πλεονέκτημα, οι Κροάτες όχι μόνο έκαναν την ανατροπή στο αποτέλεσμα του αγώνα αλλά τερμάτισαν και στην πρώτη θέση του τέταρτου ομίλου αφήνοντας δεύτερους τους Ισπανούς. Τι είναι αυτό που κάνει τους Κροάτες φαβορί για την τετράδα (τουλάχιστον) και πιο είναι το μυστικό της πιο μεγάλης και ευχάριστης έκπληξης της φετινής διοργάνωσης ;
Στην ιστορία του ποδοσφαίρου έχουν αναδειχθεί τεράστιες προσωπικότητες, από το μαύρο διαμάντι (Πελέ), τον Μαραντόνα , τον αυτοκαταστροφικό Μπέστ, τον αξεπέραστο Μέσι και τον αρτίστα Ζιντάν μέχρι και τις ιδιάζουσες περιπτώσεις των Ιμπραίμοβιτσ, Κ. Ρονάλντο , Μπέκαμ. Κανείς όμως από αυτές τις προσωπικότητες δεν στιγμάτισε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο όσο ο Αντονίν Πανένκα προσθέτοντας το όνομά του στο λεξικό του ποδοσφαίρου. Ο Πανένκα με την ομώνυμη εκτέλεση πέναλτι που σκέφτηκε και εκτέλεσε ο ίδιος, χάρισε το Ευρωπαικό πρωτάθλημα στην Τσεχοσλοβακία το 1976 στον αλησμόνητο τελικό με την Γερμανία. Mας θύμισε πως αρκεί μία στιγμή στο ποδόσφαιρο για να περάσεις από την ιστορία στην αιωνιότητα αποδεικνύοντας πως όχι απλά υπάρχει τέχνη και στο ποδόσφαιρο αλλά πως το ίδιο το ποδόσφαιρο είναι μία τέχνη. Με την επέτειο των 40 ετών από αυτή την αριστουργηματική εκτέλεση και την συγκυρία του Euro, το Rabona θυμάται:
Τα πρώτα βήματα
Ο Αντονίν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε ένα από τα μικρότερα κλάμπ της Πράγας, τους Μποχέμιαν, όταν το 1967 και σε ηλικία 19 ετών υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο. Ήταν γνωστός για την ακρίβεια της πάσας του και τη πολύ καλή εκτέλεση φάουλ παρά για το πείσμα ή την εργατικότητά του στην άμυνα. '' Μισώ να κάνω τάκλιν'' είχε πει σε μία συνέντευξή του, όμως ήταν πάντα εκεί με τα γκολ, τις ασίστ του και με το προνοητικό μυαλό του για να τροφοδοτεί τους συμπαίκτες του οπότε γιατί να γυρίζει στην άμυνα; Σε 230 εμφανίσεις με την ομάδα του είχε πετύχει 76 γκολ, πολλά από αυτά με εκτελέσεις πέναλτι, ενώ είχε δημιουργήσει πολλά περισσότερα. Σε ένα κομουνιστικό καθεστώς όπως αυτό της Τσεχοσλοβακίας ήταν σχεδόν απίθανο να πάρει μεταγραφή για τις μεγαλύτερες ομάδες τις Πράγας (Σπάρτα,Ντούκλα), πόσο μάλλον για μια ενδεχόμενη μεταγραφή στο εξωτερικό. Ήταν χαρακτηριστικό πως το καθεστώς επέτρεπε τη μεταγραφή στο εξωτερικό σε ποδοσφαιριστές άνω των 30 ετών και μόνο, έτσι ώστε να έχουν υπηρετήσει πιστά για χρόνια την ομάδα της πατρίδας τους.
Η αποτυχία και το στοίχημα
Αναγκασμένος να μείνει στους Μποχέμιανς δεν είχε δείξει κάποιο ιδιαίτερο σημάδι του ταλέντου του . Σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος ενάντια στην Πλζεν κερδίζει πέναλτι και το χάνει, ο διαιτητής σφυρίζει την επανάληψη του πέναλτι αλλά ο Αντονίν αστοχεί ξανά. Τελικά λίγα λεπτά αργότερα οι Μποχέμιανς θα κερδίσουν ξανά πέναλτι αλλά αυτή τη φορά ο Αντονίν θα ευστοχήσει. Αυτό όμως θα τον βάλει σε πολλές σκέψεις και θα αποφασίσει να δουλέψει σκληρά στην προπόνηση για να μάθει να εκτελεί εύστοχα τα πέναλτι. Μετά από το τέλος κάθε προπόνησης ο Πανένκα και ο καλός του φίλος Ζντένεκ Χρούσκα (τερματοφύλακας των Μποχέμιανς) κάθονται και προπονούνται μόνοι τους στην εκτέλεση των πέναλτι, βάζοντας και στοιχήματα με μπίρες, σοκολάτες και πολλές φορές και χρήματα. '' Ήταν πολύ καλός στα πέναλτι, με νικούσε συνέχεια κοστίζοντας μου πολλά λεφτά'' είχε πεί ο Πανένκα χαριτολογώντας. '' Από αυτό το γεγονός με έκανε να σκεφτώ καινούριους τρόπους έτσι ώστε να μπορέσω να τον νικήσω'', '' Σηκωνόμουν αργά το βράδυ και προβληματιζόμουν για το πως θα μπορούσα να πάρω πίσω τα χαμένα μου στοιχήματα''.
Τελικά οι σκέψεις του τον οδήγησαν πως πρέπει να σημαδεύει στο κέντρο της εστίας. '' Ήξερα πως οι τερματοφύλακες συνήθως επιλέγουν μία από τις δύο γωνίες αλλά αν χτυπούσες τη μπάλα με πολύ δύναμη τότε θα μπορούσαν να τη μπλοκάρουν με τα πόδια τους'', ''Ωστόσο αν το χτύπημα στη μπάλα ήταν πιο απαλό τότε δεν θα προλάβαιναν να μπλοκάρουν τη μπάλα αφού θα είχαν πέσει στη γωνία τους και εγώ θα την είχα στείλει στο κέντρο''. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η εκτέλεση Πανένκα '' Είναι μία μάχη μεταξύ εκτελεστή και τερματοφύλακα για το ποιος θα είναι πιο ψύχραιμος'', Κανένας τερματοφύλακας στατιστικά δεν θα μείνει στο κέντρο της εστίας του, εκεί βασίστηκε και η στρατηγική μου''. Το κλειδί βέβαια στις εκτελέσεις του Πανένκα ήταν να πείσει τον κίπερ να πέσει σε μία από τις δύο γωνίες του '' Πάντα προσπαθούσα να τον ξεγελάσω με την κίνησή μου ή με το βλέμμα μου,ήθελα να τον κάνω να μπερδευτεί και να πέσει πριν εκτελέσω.'' Το πείραμα του πέτυχε και πλέον ο καλός του φίλος Χρούσκα έχανε το στοίχημα, '' Άρχισα να παίρνω κιλά επειδή κέρδιζα όλα τα στοιχήματα''. Έχοντας τελειοποιήσει την τεχνική του ο Πανένκα άρχισε να χρησιμοποιεί τις εκτελέσεις του στο φιλικά και αργότερα και στο πρωτάθλημα. Ένα μήνα πριν το Ευρωπαικό του ΄76 σκόραρε εκτελώντας τον μετέπειτα συμπαίκτη του στην εθνική Ίβο Βίκτορ, με τον Βίκτορ να εκμυστηρεύεται '' Ήξερα για το κόλπο του αλλά παρόλα αυτά είναι δύσκολο για τον τερματοφύλακα να μείνει ακίνητος σε μία εκτέλεση πέναλτι, έτσι επέλεξα τη δεξιά γωνία και δεχθήκαμε το γκολ''. Τα πέναλτι του Πανένκα ήταν κάτι σαν ένα κοινό μυστικό για λίγους στην Τσεχοσλοβακία και κάτι σαν θρύλος στο εξωτερικό. Όλα αυτά μέχρι το Euro του 1976 εκεί που θα τον μάθαινε όλος ο κόσμος.
Το Euro του 1976
Η Τσεχοσλοβακία του ΄76 ήταν μία εκπληκτική ομάδα. Υπήρχαν τρομεροί επιθετικοί όπως ο Νεχόντα και ο Μασνι, υπήρχαν μέσοι όπως οι Πίβαρνικ, Πανένκα και Μόντερ, καθοδηγούμενοι από τον Vaclav Jezek έναν Σλοβάκο μετρ της τακτικής και τον Τσέχο αρχηγό της ομάδας Tonda Ondrus ο οποίος κρατούσε την ομάδα ενωμένη και κατάφερε να την φτάσει μέχρι τον τελικό. Πριν το Euro οι Τσεχοσλοβάκοι ήταν αήττητοι σε 20 ματς φανερώνοντας την ποιότητα αυτής της ομάδας την εργατικότητα και τον απόλυτο στόχο τους, την κατάκτηση του τροπαίου. Η ομάδα αποτελούνταν από μόλις 4 Τσέχους (μαζί με τον Πανένκα), όλοι οι υπόλοιποι ήταν Σλοβάκοι αλλά υπήρχε αρμονία. Στον δρόμο για τον τελικό οι Τσεχοσλοβάκοι νίκησαν την Αγγλία στα προκριματικά και την Σοβιετική Ένωση στα προημιτελικά. Στα ημιτελικά θα αντιμετόπιζαν την μεγάλη Ολλανδία που είχε συμμετάσχει στους δύο τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου (΄74,΄78). Το αποτέλεσμα ήρθε 3-1 υπέρ της ομάδας του Πανένκα σε ένα πολύ σκληρό και δύσκολο παιχνίδι (3 κόκκινες κάρτες).
Ο τελικός ήταν ενάντια στην Γερμανία στις 20 Ιουνίου του 1976, στο Βελιγράδι. Ένα παιχνίδι το οποίο ήταν ο πρώτος τελικός Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που κρίθηκε στα πέναλτι αφού η κανονική διάρκεια του παιχνιδιού έφερε τις δύο ομάδες ισόπαλες 2-2 και μετά την παράταση. '' Ήμασταν μπροστά στο σκορ μέχρι και το τελευταίο λεπτό'' ( στο ΄90 το γκολ των Γερμανών από τον Holzenbein), '' Ευτυχώς όμως για μένα γιατί χωρίς αυτό το γκολ δεν θα εκτελούσα ποτέ το πέναλτι''. Η διαδικασία ξεκίνησε και το σκορ είχε φτάσει στο 4-3 υπέρ των Τσεχοσλοβάκων καθώς ο Hoeneb είχε μόλις αστοχήσει. Ήταν η σειρά του Πανένκα για να ευστοχήσει και να κάνει την ομάδα του πρωταθλήτρια Ευρώπης. Το προηγούμενο βράδυ στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που μοιραζόταν με τον Ίβο Βίκτορ είχε γίνει η συζήτηση για την πιθανότητα των πέναλτι στον τελικό ''Μου είπε πως αν πηγαίναμε στα πέναλτι θα ήταν πολύ ριψοκίνδυνο να το εκτελέσω έτσι όπως ήθελα και πως αν το έκανα δεν θα με άφηνε να μπω στο δωμάτιο''. Ευτυχώς όμως για εμάς τον αγνόησε. Πήρε αρκετά μεγάλη φόρα και προσέγγισε την μπάλα με αποφασιστικότητα, '' Η μεγάλη φόρα που πήρα μου έδωσε το χρόνο να σκεφτώ πως θα αντιδρούσε ο κίπερ και δεν έπεσα έξω''.
Το πέναλτι του Πάνενκα ήταν τέλειο ακριβώς όπως το έχε σχεδιάσει ο ίδιος πολλά χρόνια πριν στις προπονήσεις του, ήταν αυτό που τον έκανε διάσημο τον έγραψε με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου και το χάραξε για πάντα στις μνήμες μας χαρίζοντας του το όνομά του για όλους τους επόμενους οι ο οποίοι θα τον μιμηθούν.
Άλλο ένα παιχνίδι το οποίο η οικοδέσποινα Γαλλία δεν έπεισε με την απόδοσή της αλλά πήρε το αποτέλεσμα. Οι Γάλλοι έχουν ένα πολύ σπουδαίο σύμμαχο στη διοργάνωση και αυτός είναι ο κόσμος τους και το πάντα γεμάτο γήπεδο. Στο παιχνίδι με την Αλβανία οι πετεινοί δυσκολεύτηκαν όπως και στην πρεμιέρα με τους Ρουμάνους αλλά τελικά πήραν το αποτέλεσμα που ήθελαν, επιβεβαιώνοντας πως δεν είναι άτρωτοι αλλά έχουν τον τρόπο να ξεφεύγουν από τη δυσκολία όταν τα περιθώρια στενεύουν.
Αργή αντίληψη
Είναι γνωστό πως το παιχνίδι των Γάλλων δεν τους βγήκε για ακόμη μία φορά. Ο Ντεσάμπ βρέθηκε για δεύτερη φορά αδιάβαστος (τακτικά) απέναντι στην πολύ σωστά στημένη Αλβανία και αυτό το ομολογεί οι επίτευξη των τερμάτων τα οποία ήρθαν μετά το '88. Ίσως να υποτίμησε τους Αλβανούς αφήνοντας στον πάγκο χωρίς κανένα λόγο τους Γκριεζμάν και Πογκμπά. Παρόλο όμως την κακή αντιμετώπιση του παιχνιδιού οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την έγκαιρη επέμβαση του για την αλλαγή του αποτελέσματος και τα τρία βασικά συστατικά των μέχρι τώρα αποτελεσμάτων:
1) Ο Πογκμπά
Με το που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο ο παίκτης της Γιουβέντους (στο Β ημίχρονο) ήταν σαν να παρακίνησε όλη την ομάδα προς την νίκη. Ο κινητήριος μοχλός των Γάλλων προσέδωσε στην ομάδα ταχύτητα, μυαλό και πίστη πως μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα, εξαιρετικός τεχνίτης με απίστευτη επιρροή στους συμπαίκτες του και καταλυτικός παράγοντας και στα δύο παιχνίδια των Γάλλων.
2) Άμυνα βράχος
Αν εξαιρέσουμε το δοκάρι της Αλβανίας η άμυνα των Γάλλων ήταν απολύτως σωστή. Μην ξεχνάμε πως από το τελικό ρόστερ των διοργανωτών λείπουν οι βασικότατοι Βαράν, Λαπόρτ, Σακχό λόγω τραυματισμών και ουσιών (Σακχό). Παρόλα αυτά ο Κοσιενλί και ο Ραμί στάθηκαν μέχρι τώρα αντάξιοι της φήμης τους. Στα άκρα της άμυνας που είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα της Γαλλίας υπάρχουν οι Εβρά και Σανιά, δύο μεγάλα σε ηλικία μπακ και αργά, πράγμα το οποίο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι μεγάλο μειονέκτημα. Αλλά και πάλι ο Εβρά έχει κάνει πολλές κούρσες για την ηλικία του όπως και ο Σανιά πιάνοντας απόδοση μεγαλύτερη των δυνατοτήτων τους. Στο χθεσινό μόλις παιχνίδι (με Αλβανία) ο Εβρά είχε 11 στα 16 κερδισμένες μονομαχίες στον αέρα, πέντε διωξίματα, τρία μπλοκαρίσματα και 100% επιτυχία στα τάκλιν στους αντιπάλους.
3) Ο Παγιέτ
Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ήταν εκεί για να σκοράρει την κατάλληλη στιγμή. Ο Ντιμίτρι Παγιέτ είναι ο μέχρι τώρα πολυτιμότερος παίχτης της Γαλλίας σκοράροντας και στο δεύτερο παιχνίδι. Στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν χαμένος καθώς έπαιζε ως δεκάρι αλλά όταν μετακινήθηκε στα πλάγια απέκτησε την ελευθερία του και κυριολεκτικά όργωσε την αριστερή πτέρυγα της Αλβανίας αφού οποιαδήποτε επιθετική απειλή προερχόταν από τα πόδια του. Η φυσική του θέση είναι αυτή του αριστερού εξτρέμ από εκεί μπορεί να κάνει τον αντίπαλο ότι θέλει. Μπορεί να ντριπλάρει, να πασάρει, να σουτάρει ή να βγάλει σέντρα και να εκθέσει τον οποιοδήποτε, όπως έκανε και χθες. Η αγαπημένη του κίνηση είναι το να συγκλίνει προς τα μέσα και να πετυχαίνει γκολ γ αυτό άλλωστε είναι ο πολυτιμότερος παίχτης των πετεινών και γ αυτό ψηφίστηκε ως ένα από τους καλύτερους παίχτες της Πρέμιερ Λίγκ.
Η μοναδική παραφωνία στο σύστημα που επιλέγει να παίξει ο Ντεσάμπ είναι ο Ζιρού. Ο Γάλλος επιθετικός έχει συνηθίσει να παίζει με σέντρες. Η κύρια ικανότητά του δεν είναι με τη μπάλα στα πόδια. Είναι ένας επιθετικός ο οποίος ξέρει να τοποθετείται στα στημένα( γκολ με Ρουμανια) αλλά δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στο παιχνίδι των κάθετων μπαλιών, δεν έχει την απαιτούμενη ταχύτητα και δυσκολεύεται να βρει κενούς χώρους, πράγμα το οποίο τον κάνει να κουραστεί εύκολα και να μην αποδίδει κατάλληλα. Ίσως εδώ να είναι η δεύτερη μεγάλη αδυναμία της Γαλλίας αφού και ο Ζινιάκ είναι ίδιας κοπής και ο Γκαμειρό δεν υπάρχει στο ρόστερ!
Το χθεσινό παιχνίδι του Βελγίου απέναντι στους Ιταλούς ήταν ένα μεγάλο μάθημα για τους νεότερους και μια τεράστια επιβεβαίωση για του γηραιότερους, πως στο ποδόσφαιρο δεν παίζει ρόλο μόνο το ταλέντο αλλά και η φανέλα. Πόσο πολύ μοιάζει το Βέλγιο στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική απογοήτευση που ονομάζεται Αγγλία με μία ομάδα ποίημα από τη μέση και μπροστά που κατάφερε να τεθεί σχεδόν με το ένα πόδι εκτός Euro;
Βέλγιο who;
Πριν λίγα χρόνια αν κάποιος έβαζε το το ερώτημα Βέλγιο ή Ιταλία η απάντηση θα ήταν φυσικά οι δεύτεροι. Όμως τι άλλαξε μέσα σε αυτά τα χρόνια και το Βέλγιο θεωρείται μία ποδοσφαιρική υπερδύναμη; Λίγοι ξέρουν πως το Βέλγιο είναι ίσως η αρχαιότερη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στην Ευρώπη ιδρυθείσα το 1895. Έχει πάει πολύ καλά στις διεθνής διοργανώσεις με συμμετοχές σε 11 από τα 19 Παγκόσμια Κύπελλα. Τη περίοδο 1982-2002 είχε καταφέρει έξι συνεχόμενες συμμετοχές σε τελικές φάσεις (82-86-90--94-98-02). Αλλά μέχρι εκεί, δεν είχε να επιδείξει κάτι το εξαιρετικά σημαντικό ώσπου κάθεται στον πάγκο ο Μάρκ Βίλμοτς αντικαθιστώντας τον Λίκενς.
Το Βέλγιο αλλάζει σελίδα φτάνει στους προημιτελικούς του '14 που αποκλείεται από την Αργεντινή αφήνοντας τεράστιες υποσχέσεις για το μέλλον. Επί εποχής Βίλμοτς το Βέλγιο κατακτά τη 1η θέση στην κατάταξη της FIFA για πρώτη φορά στην Ιστορία του, κατόρθωμα τεράστιο για τη δυναμική της χώρας.
Το ταλέντο ξεχειλίζει αλλά ποτέ δεν έκανε το βήμα παραπάνω. Φέτος κατά πολλούς ήταν η χρονιά του, μία άρτια από άποψης ταλέντου ομάδα με παίκτες παγκόσμιας κλάσης σε όλες σχεδόν τις θέσεις έναν σοβαρό και καλό προπονητή και μία αισιοδοξία πως θα έκανε το μεγάλο μπαμ. Το μεγάλο πρόβλημα της ομάδας δεν είναι η τεχνική, η ταχύτητα ή θέληση. Όλα αυτά τα έχουν σε μεγάλο βαθμό αφού όλοι σχεδόν οι παίχτες του παίζουν στα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης. Το Βέλγιο τείνει να εξελιχθεί (όσο και αν ακούγεται παράξενο) σε μία νέα μορφή της εθνικής Αγγλίας, με πολλές προσδοκίες, μεγάλους παίχτες, κοινό το οποίο τους αγαπά και τους ακολουθεί πιστά, αλλά στο τέλος ποτέ δεν δικαιώνεται.
Βαριά η φανέλα
Στο χθεσινό παιχνίδι έβλεπες δύο τύπους ομάδων. Από τη μία ένα Βέλγιο γεμάτο νιάτα,ταλέντο και από την άλλη μία Ιταλία που ίσως φέτος έχει ένα από τα χειρότερα ρόστερ στην ιστορία της. Κ όμως η ομάδα του Κόντε φαίνεται πως είναι πολύ καλά δουλεμένη και ίσως από τις πιο γυμνασμένες σε εξαιρετική φυσική κατάσταση, με τρεξίματα και αντοχές. Ο Κόντε τη ξέρει πολύ καλά την ομάδα η αμυντική τετράδα είναι σχεδόν αυτή που είχε όταν καθόταν στον πάγκο της Γιουβέντους και η οποία του χάρισε τρία πρωταθλήματα( Κιελίνι, Μπαρτζάγκλι, Μπονούτσι, Μπουφον). Ο παίκτης κλειδί ήταν ο Τζιανκερίνι που έπαιρνε τη μπάλα από την άμυνα και την πήγαινε στην επίθεση, εξαιρετικός στο παιχνίδι αυτό ο μικρόσωμος Ιταλός που ήταν ο κινητήριος μοχλός του Κόντε, παίχτης που κανείς δεν τον περίμενε.
Το πλάνο της Ιταλίας ήταν απλό ένα 3-3-4 με εντολή στα στόπερ να πιέζουν τους αντίπαλους επιθετικούς και να ανεβαίνουν όποτε μπορούσαν. Ο Νταρμίαν και ο Καντρέβα ήταν οι παίχτες που δεν είχαν οι Βέλγοι, τα μπακ-χαφ, οι οποίοι πίεζαν ανέβαιναν και χτυπούσαν ακριβώς αυτήν την αδυναμία(ανυπαρξία) του Βελγίου. Ακόμα και όταν κουράστηκε ο Νταρμιάν και μπήκε ο Ντε Σίλιο ο Κόντε συνέχισε να χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα κρατώντας παράλληλα την αμυντική τετράδα όταν στις αντεπιθέσεις. Το Βέλγιο μπορεί να είναι πλήρες παντού αλλά στα δύο άκρα της άμυνας υστερεί πραγματικά εδώ και χρόνια. Σινάν και Βερτόχεν δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της διοργάνωσης( ο δεύτερος δεν παίζει καν εκεί) ενώ η επιλογή του Βίλμοτς να αφήσει εκτός ενδεκάδας έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες του, τον Καράσκο, του στοίχισε. Ο Λουκάκου δεν απέδωσε τα αναμενόμενα (δεν έκανε τίποτα) και οι Ιταλοί απέδειξαν για άλλη μια φορά πως μπάλα δεν παίζουν τα φαβορί αλλά η θέληση και η φανέλα.
Καλησπέρα σας για μια ακόμα φορά από την στοιχιματική ενότητα του rabona. Το Euro και το Copa America έχουν ξεκινήσει για τα καλά και το robona δεν θα μπορούσε να απουσιάσει από τα κέρδη που μοιράζουν τέτοιες διοργανώσεις. Το κουπόνι διαθέτει επίσης και άλλα πρωταθλήματα, πράγμα που μας δίνει αρκετές επιλογές για σήμερα και πάμε κατευθείαν στο ψητό για ένα καλό ταμείο.
Καλώς ήρθατε μετά από πολύ καιρό στη στοιχηματική ενότητα του Rabona.Τα περισσότερα πρωταθλήματα έχουν τελειώσει εδώ και αρκετές μέρες και γι' αυτό είχαμε πολύ καιρό να μοιραστούμε τα προγνωστικά μας μαζί σας.Η έναρξη του Euro 2016 όμως, αλλάζει τελείως τα δεδομένα.Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια για στοιχηματισμό στη διάθεσή μας.Φυσικά υπάρχει και το Copa America που περιμένει στην άκρη με πολλούς κρίσιμους αγώνες, που κρίνουν την πρίκριση στην επόμενη φάση του θεσμού.Από ότι καταλαβαίνετε λοιπόν υπάρχει πολύ ποδοσφαιρική δράση, οπότε ας αφήσουμε τα πολλά λόγια και ας πιάσουμε δουλειά, πηγαίνοντας να δούμε ποιες είναι οι επιλογές μας για σήμερα !
Ξεκινάμε με την μακρινή και όμορφη Αυστραλία, όπου επιλέξαμε μία αναμέτρηση από μια χαμηλή κατηγορία της χώρας, η οποία όμως έχει ξεξάθαρο φαβορί.Πρόκειται για το παιχνίδι ανάμεσα στους Σάδερλαντ Σαρκς και τη Σίδνει Γιουνάϊτεντ.Οι γηπεδούχοι δεν τα πάνε καθόλου καλά, όντας στη 10η θέση της βαθμολογίας, έχοντας συλλέξει 10 βαθμούς έπειτα από 13 αγώνες. Αντιθέτως, οι φιλοξενούμενοι τα πάνε πολύ καλά, οδηγώντας την κούρσα με 31 βαθμούς σε 12 παιχνίδια. Με δεδομένο ότι το διπλό δεν έχει καμία στοιχηματική αξία, επιλέξαμε με πολύ ρίσκο να πάμε στα λίγα γκολ, ποντάροντας ότι οι γηπεδούχοι θα παίξουν ταμπούρι σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης.
ΣΑΝΓΚΑΗ ΣΙΠΓ - ΓΙΑΝΓΚΤΣΟΥ ΣΟΥΝΙΝΓΚ Χ2 (12:30)
Συνεχίζουμε με την πρώτη κατηγορία της Κίνας, όπου η Σανγκάη ΣΙΠΓ υποδέχεται τη Γιανγκσού Σουνίνγκ.Πρόκειται για μία αναμέτρηση όπου οι αποδόσεις αδικούν παράφορα τους φιλοξενούμενους.Οι γηπεδούχοι βρίσκονται στην 4η θέση της βαθμολογίας, μόλις ένα βαθμό πίσω από την 3η Γιανγκσού, οπότε δεν δικαιολογείται ο έντονος φαβοριτισμός τους.Θα επιλέξουμε να μη χάσουν οι φιλοξενούμενοι, οι οποίοι έχουν έτσι κι αλλιώς ποιοτικότερο σύνολο από την αντίπαλό τους.
ΑΛΒΑΝΙΑ - ΕΛΒΕΤΙΑ 2-3 ΓΚΟΛ (16:00)
Ήρθε η ώρα να περάσουμε σε ρυθμούς Euro, επιλέγοντας να στοιχηματίσουμε πάνω σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνάντηση ανάμεσα σε Αλβανία και Ελβετία.Η αλήθεια είναι πως πρόκειται ίσως για το πιο ιδιαίτερο ζευγάρι του Euro,καθώς πολλοί Ελβετοί κατάγονται από την Αλβανία, ενώ αρκετοί Αλβανοί έχουν γεννηθεί στην Ελβετία ! Επίσης αντίπαλοι θα τεθούν τα αδέρφια Ταουλάντ και Γκρανίτ Τσάκα που επέλεξαν διαφορετική εθνική ομάδα.Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, η Ελβετία είναι καλύτερη , με ποιοτικές μονάδες που μπορούν να την οδηγήσουν για πρώτη φορά στα νοκ άουτ ματς.Διαθέτει ίσως την καλύτερη φουρνιά παικτών των τελευταίων χρόνων και έχει προβάδισμα για τη 2η θέση.Από την άλλη, οι Αλβανοί αν υποτιμηθούν θα κάνουν τη ζημιά,Στα τελευταία ματς έδειξαν άνεση στο σκοράρισμα.Θεωρούμε ότι είναι καλύτερα να μην μπλέξουμε σε σημείο, μιας και το συγκεκριμένο ματς είναι το πρώτο και για τις δύο ομάδες στο θεσμό και θα είναι προσεκτικές.Θα κινηθούμε με τα λίγα γκολ...
ΑΓΓΛΙΑ - ΡΩΣΙΑ 1 ΗΜ / 1 ΤΕΛ (22:00)
Κλείνουμε φυσικά με Euro και με μία αναμέτρηση που έχει την δική της αίγλη.Αγγλία και Ρωσία συνήθως ξεκινούν με υψηλές προσδοκίες στις μεγάλες διοργανώσεις, ωστόσο στο τέλος τις διαψεύδουν και απογοητεύουν τους οπαδούς τους.Στο <<νησί>> πιστεύουν ότι <<κλειδί>> είναι να μπορέσουν να χωρέσουν όλα τα αστέρια που έχει η ομάδα, καθώς η Αγγλία έχει πάρα πολύ πoιοτικό και πλούσιο ρόστερ.Στο στρατόπεδο των Ρώσων λείπουν οι Κερζάκοφ, Ντενίσοφ και Ντζαγκόεφ.Θεωρούμε ότι η Αγγλία είναι αρκετά καλύτερα ομάδα από τους Ρώσους και ότι της παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία να <<σπάσει>> την αρνητική παράδοση που έχει στις πρεμιέρες, αφού δεν έχει νικήσει ποτέ (0-4-4).Επιλέγουμε των άσσο των Άγγλων από το πρώτο ημίχρονο.
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου είναι προ των πυλών και η Rabona βρίσκεται στις επάλξεις για το μεγάλο ποδοσφαιρικό ραντεβού του καλοκαιριού. Η επέκταση του Euro από 16 σε 24 ομάδες ευνόησε χώρες που δεν είχαν την δυνατότητα μέχρι τώρα να προκριθούν σε μεγάλη διοργάνωση. Έτσι υπάρχουν 5 έθνη τα οποία θα έχουν για πρώτη φορά τη δυνατότητα να δώσουν το παρόν, δίνοντας το δικό τους ξεχωριστό χρώμα.
Αλβανία (1ος όμιλος)
Στον πρώτο όμιλο συναντάμε τους γείτονες, οι οποίοι αναμένεται να ζήσουν ιστορικές στιγμές, καθώς είναι η πρώτη τους φορά στα τελικά μεγάλης διοργάνωσης, καθώς δεν έχουν προκριθεί ούτε σε παγκόσμιο κύπελλο! Οι "Κούκεζι" πήραν το εισιτήριο για τη Γαλλία κατακτώντας τη 2η θέση του 9ου ομίλου των προκριματικών, πετυχαίνοντας ιστορικά αποτελέσματα, όπως το 1-0 μέσα στη Λισσαβόνα απέναντι στην Πορτογαλία του Φερνάντο Σάντος! Στον πάγκο της κάθεται ο Ιταλός Τζιάνι Ντε Μπιάζι, ενώ αρχηγός της ομάδας είναι ο εμβληματικός Λορίκ Τσάνα. Η αποστολή έχει και ελληνικό ενδιαφέρον με τους Κάτσε και Λίλα, που αγωνίζονται σε ΠΑΟΚ και ΠΑΣ Γιάννενα αντίστοιχα. Παίκτες που αξίζουν την προσοχή είναι ο Ελσεΐντ Χισάι της Νάπολι, αλλά και ο Ταουλάντ Τζάκα της Βασιλείας. Μία από τις πιο αμήχανες στιγμές της διοργάνωσης θα είναι μόλις στο 2ο παιχνίδι της φάσης των ομίλων, όπου η Αλβανία αντιμετωπίζει την Ελβετία και ο Ταουλάντ τον αδερφό του Γκρανίτ, αλλά και πλήθος άλλων παικτών Αλβανικής-Κοσοβάρικης καταγωγής (Μεχμέντι, Σακίρι, Μπεχράμι κλπ.). Στον όμιλο θα αντιμετωπίσουν ακόμη τους διοργανωτές Γάλλους και τη Ρουμανία.
Ουαλία (2ος όμιλος)
Οι Ουαλοί κάνουν ντεμπούτο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ επιστρέφουν στις μεγάλες διοργανώσεις για πρώτη φορά από το μακρινό Μουντιάλ του 1958! Για να γίνει αυτό πραγματικότητα, έπρεπε ο Γκάρεθ Μπέιλ και η παρέα του να έρθουν 2οι στον όμιλο, πίσω από το Βέλγιο και μπροστά από τη Βοσνία, παίρνοντας το απευθείας εισιτήριο για τα τελικά. Ο σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης είναι αυτός που μετατρέπει ένα μέτριο ρόστερ σε υπολογίσιμη δύναμη. Υπάρχουν όμως και άλλοι αξιόλογοι παίκτες στην αποστολή της χώρας που γέννησε τον Ράιαν Γκιγκς. Ο Ασλεϊ Γουίλιαμς της Σουόνσι, ο Άαρον Ράμσεϊ της Άρσεναλ και ο Μπεν Ντέιβις της Τότεναμ είναι μερικοί από αυτούς. Στον πάγκο κάθεται ο γνωστός από το πέρασμά του από την ΑΕΛ, Κρις Κόουλμαν. Στον όμιλο θα συναντήσουν την Αγγλία, τη Ρωσία και τη Σλοβακία, γεγονός που ανοίγει την όρεξη για πρόκριση στα νοκ-αουτ.
Σλοβακία (2ος όμιλος)
Άλλη μια πρωτάρα με βλέψεις στον ίδιο όμιλο με τους Ουαλούς. Άλλοτε Πρωταθλήτρια Ευρώπης ως Τσεχοσλοβακία, πλέον προσπαθεί να βρει τη θέση της στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Προκρίθηκε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ το 2010, ενώ φέτος έχει έρθει η ώρα και για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Στα προκριματικά κέρδισε τους Ισπανούς, κατακτώντας τη 2η θέση στον όμιλο. Στον πάγκο της κάθεται ο Γιαν Κόζακ, ενώ αρχηγός της είναι ο Μάρτιν Σκρτελ της Λίβερπουλ. Άξιος συμπαραστάτης του θα είναι ο Μάρεκ Χάμσικ της Νάπολι. Στην αποστολή θα βρίσκεται και ο Ρόμπερτ Μακ του ΠΑΟΚ αλλά και οι Στοχ και Βαϊς, παίκτες που έχουν περάσει από τα ελληνικά γήπεδα.
Βόρειος Ιρλανδία (3ος όμιλος)
Παρούσα στο μεγάλο ευρωπαϊκό ραντεβού θα είναι για πρώτη φορά και η χώρα του Τζορτζ Μπεστ, επιστρέφοντας μετά από 30 χρόνια και το Μουντιάλ του 1986 στα τελικά μεγάλων διοργανώσεων. Πήρε την πρώτη θέση στην προκριματική φάση που όλοι οι Έλληνες θέλουν να ξεχάσουν, αφήνοντας τους Ρουμάνους στη 2η θέση. Προπονητής της είναι ο Μάικλ Ο'Νιλ και αρχηγός της ο Στίβεν Ντέιβις της Σαουθάμπτον. Στην αποστολή συναντάμε παίκτες όπως ο Άαρον Χιουζ, άλλοτε παίκτης της Φούλαμ που πλέον βγάζει το ψωμί του στην Αυστραλία, ο Τζόνι Έβανς, μέχρι πρότινος αμυντικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και νυν της Γουέστ Μπρομ και ο αρχισκόρερ των προκριματικών, Κάιλ Λάφερτι. Το ρόστερ της Βορείου Ιρλανδίας, όπως και της Ισλανδίας, αποτελείται αποκλειστικά από παίκτες που παίζουν στο εξωτερικό. Στον όμιλο έχει κληρωθεί με Γερμανία, Πολωνία και Ουκρανία, γεγονός που κάνει τα πράγματα δύσκολα για τον "Λευκό-Πράσινο Στρατό".
Ισλανδία (6ος όμιλος)
Το βάπτισμα του πυρός σε αυτή τη διοργάνωση θα πάρει και η χώρα του Βόρειου Πολικού Κύκλου. Μια χώρα πιο γνωστή για τα ηφαίστεια της, παρά για την ποδοσφαιρική της παράδοση. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια κάνει συνεχώς βήματα προόδου. Με το Σουηδό Λαρς Λάγκερμπεκ στον πάγκο της, έφτασε ένα βήμα από το να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Σε αυτή την προκριματική φάση όμως τα κατάφερε. Βγήκε 2η στον όμιλο, αφήνοντας πίσω της την Τουρκία και την Ολλανδία. Πρόκειται ασφαλώς για την καλύτερη φουρνιά της χώρας, με μερικούς πολύ ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Αρχηγός των "μπλε" είναι ο Άρον Γκούναρσον της Κάρντιφ, ενώ στη μεσαία γραμμή ξεχωρίζει ο Γκίλφι Σίγκουρντσον της Σουόνσι και ο Μπίρκιρ Μπιάρνασον της Βασιλείας. Στη γραμμή κρούσης υπάρχει ο Κολμπέιν Σίγκθορσον της Ναντ και ο γνώριμος από το πρόσφατο πέρασμα του από τον Ολυμπιακό, Άλφρεντ Φινμπόγκασον. Ο ηγέτης της ομάδας, Έιντουρ Γκούντιονσεν δεν θα μπορούσε να λείπει και παρά τα 37 χρόνια του, θα βρίσκεται και αυτός στα γήπεδα της Γαλλίας. Οι Ισλανδοί θα αντιμετωπίσουν στον όμιλο την Πορτογαλία του Κριστιάνο Ρονάλντο, την Αυστρία και την Ουγγαρία και είναι ικανοί για μεγάλες ζημιές αν τους υποτιμήσουν οι αντίπαλοι τους.
Για κάποιους το Euro 2016 θα αποτελέσει ένα μακρινό όνειρο για φέτος. Είναι η δύσκολη στιγμή την οποία το ιατρικό τιμ σου ανακοινώνει ότι λόγω τραυματισμού δεν θα μπορέσεις να συμμετάσχεις στην διοργάνωση. Σίγουρα δεν αποτελεί μία από τις ομορφότερες στιγμές στην καριέρα ενός ποδοσφαιριστή. Το Rabona έκατσε, έψαξε και βρήκε την ενδεκάδα η οποία θα απουσιάσει από το Euro 2016 λόγω τραυματισμών.
