Αν υπήρχε μια λίστα με τους παίκτες που έχουν αδικήσει τον εαυτό τους, ο Γκονζάλο Ιγκουαΐν θα ήταν σίγουρα στους 5 επικρατέστερους. Ένας ποδοσφαιριστής που έχει κάνει το κόσμο να αναφέρεται σε αυτόν για όλους τους λάθος λόγους. Ένας ποδοσφαιριστής που σε όλα τα κρίσιμα ματς που έχει αγωνιστεί ως τώρα μαγκώνει, μπλοκάρει, όπως θέλετε πείτε το και δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και στο ταλέντο του. Ένας παίκτης που για πρώτη φορά φέτος δείχνει να βρίσκει την ποδοσφαιρική του ηρεμία.
Η καριέρα του στο υψηλότερο επίπεδο ξεκίνησε το 2007, όταν και πήρε μεταγραφή από την Ρίβερ Πλέϊτ στην Ρεάλ Μαδρίτης, ως το επόμενο μεγάλο ταλέντο από την Λατινική Αμερική. Στη πρώτη του χρονιά στη "Βασίλισσα" (μισή χρονιά μιας και μετακόμισε στη Μαδρίτη τον Δεκέμβριο του 2006) κατέκτησε το πρωτάθλημα, αλλά ήταν μια ήσυχη χρονιά για αυτόν, καθώς σε 23 συμμετοχές βρήκε δίχτυα 2 φορές, μιας και χρειάστηκε τον απαραίτητο χρόνο προσαρμογής. Η δεύτερη του σεζόν στους "Μερένχες" τον βρήκε να πανηγυρίζει ξανά το πρωτάθλημα, ενώ και η ατομική του συνεισφορά αυξήθηκε αφού κατάφερε να πετύχει 9 τέρματα σε 34 αγώνες. Από την σεζόν 2008-2009 και μετά, είχε την ατυχία αυτός και η ομάδα του να πέσουν πάνω στη πρώτη έκδοση της διαστημικής Μπαρτσελόνα, με αποτέλεσμα μέσα στα επόμενα 5 χρόνια που έμεινε στη Μαδρίτη να κατακτήσει μόλις 4 τρόπαια ακόμα ( πρωτάθλημα 2011-2012, κύπελλο 2010-2011 και σούπερ καπ 2 φορές, το 2008 και το 2012). Πάντως τα γκολ και οι συμμετοχές του αυξήθηκαν την πενταετία 2008-2013, καθώς σε 207 εμφανίσεις έβαλε 110 γκολ. Το καλοκαίρι του 2013 η διοίκηση των "Μπλάνκος" έπρεπε να πάρει την απόφαση ποιον εκ των Μπενζεμά και Ιγκουαΐν θα κρατήσει. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ κατέληξε στο ότι ο "Πιπίτα" ήταν ανεπαρκής για τα σχέδια του Κλαμπ και τον ενημέρωσε πως έπρεπε να ετοιμάσει τις βαλίτσες του για άλλες πολιτείες. Η πρόταση δεν άργησε να έρθει, καθώς η Νάπολη έσπευσε να τον κάνει δικό της, βγάζοντας από το ταμείο της 40 εκατομμύρια ευρώ. Μπορεί η νέα του ομάδα να μην ήταν του βεληνεκούς της Ρεάλ, αλλά ο Γκονζάλο το είδε σαν μια ευκαιρία να αφήσει το δικό του στίγμα στους "Παρτενοπέϊ", να γίνει ο Ηγέτης τους.
Από την πρώτη του κιόλας χρονιά στην Ιταλία έκανε γνωστές τις προθέσεις του, πετυχαίνοντας 24 γκολ σε 46 συμμετοχές (αριθμοί που για την κλάση του και για τα στάνταρ του δεν είναι ικανοποιητικοί). Το τέλος της χρονιάς τον βρήκε να κατακτά το κύπελλο Ιταλίας, ενώ στο πρωτάθλημα η Νάπολη τερμάτισε στη τρίτη θέση, πίσω από Ρόμα και Γιουβέντους (πρωταθλήτρια). Η χρονιά όμως δεν έχει τελειώσει για τον "Πιπίτα" καθώς το παγκόσμιο κύπελλο στη Βραζιλία είναι προ των πυλών και από τότε και ως το καλοκαίρι του 2015 ο Ιγκουαΐν θα περάσει τον χειρότερο ποδοσφαιρικό εφιάλτη του. Η Αργεντινή που μπαίνει στο τουρνουά ως το μεγάλο φαβορί μαζί με την Γερμανία, έχει χρυσή ευκαιρία να κατακτήσει το τρόπαιο για πρώτη φορά μετά από 28 χρόνια και τι καλύτερο από το να το κάνει μέσα στο "σπίτι" της μισητής της αντιπάλου Βραζιλίας. Όλοι περιμένουν κυρίως από τον Μέσι να πάρει την εθνική πάνω του, αλλά και το βάρος των υπολοίπων παικτών είναι εξίσου μεγάλο. Η "Αλμπισελέστε" δεν θαμπώνει με την απόδοση της αλλά καταφέρνει να φτάσει στον τελικό, όπου βρίσκει το άλλο μεγάλο φαβορί, την Γερμανία. Ο Μέσι και η παρέα του ξεκινάει τον αγώνα πολύ δυνατά πιέζοντας σε όλο το γήπεδο και δεν αργεί να έρθει η πρώτη πολύ μεγάλη ευκαιρία για την Αργεντινή. Στο 21' ο Κρίστοφ Κράμερ γυρίζει την μπάλα με το κεφάλι στον Νόϊερ χωρίς να έχει δει τον Ιγκουαΐν που καραδοκεί, με τον Αργεντινό Στράϊκερ να βγαίνει απέναντι από τον τερματοφύλακα της Γερμανίας και να σουτάρει πολύ άουτ από πλεονεκτική θέση. Στη συνέχεια η "Αλμπισελέστε" χάνει ακόμα μερικές μεγάλες ευκαιρίες, δεν σκοράρει και ο νόμος του ποδοσφαίρου επιβεβαιώνετε για άλλη μια φορά, με τον Γκέτσε να βρίσκει δίχτυα στην παράταση και να χαρίζει το τρόπαιο στη Γερμανία. Το ματς μόλις έχει τελειώσει και οι περισσότεροι παίκτες των ηττημένων είναι ξαπλωμένοι στο χορτάρι εκτός από έναν που στέκεται στο ύψος της μεγάλης περιοχής, κοιτώντας το τέρμα. Αυτός ο ένας είναι ο "Πιπίτα" με μια απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του, αδυνατώντας να καταλάβει πως έχασε μια τόσο σπουδαία φάση, που άμα του ξαναδινόταν η ευκαιρία άλλες 10 φορές θα την είχε αξιοποιήσει ισάριθμες φορές.
Ο Αργεντινός όμως δεν το βάζει κάτω και ξεκινάει την νέα σεζόν με τη Νάπολη με μεγάλες προσδοκίες. Η ομάδα κάνει εξαιρετικές εμφανίσεις σε κύπελλο και Ευρώπη ενώ στο πρωτάθλημα παλεύει για την 3η θέση που οδηγεί στα προκριματικά του Τσαμπιονς Λίγκ της επόμενης περιόδου. Η ομάδα φτάνει πολύ κοντά σε 2 τελικούς, αλλά αποκλείεται στο Γιουρόπα Λίγκ, στα ημιτελικά από την Ντνιέπρ, ενώ στο κύπελλο πέφτει θύμα της Λάτσιο πάλι στα ημιτελικά. Το μόνο που της έχει μείνει πλέον να διεκδικήσει είναι η 3η θέση και στην 38η και τελευταία αγωνιστική κοντράρεται με την 3η Λάτσιο που άμα τη νικήσει θα την προσπεράσει έχοντας καλύτερα αποτελέσματα στα μεταξύ τους παιχνίδια. Οι "Παρτενοπέϊ" θέλουν να πάρουν το αίμα τους πίσω για τον αποκλεισμό στο κύπελλο και μπαίνουν στον αγώνα με το πάθος να ξεχειλίζει. Τα πράγματα όμως πολύ γρήγορα στραβώνουν με τον Παρόλο να γραφεί το 0-1 στο 33', με έναν κεραυνό από τα 30 μέτρα.Σαν να μην φτάνει αυτό οι "Αετοί" χτυπάνε ξανά στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου κάνοντας το 0-2 με τον Καντρέβα, παγώνοντας το Σαν Πάολο. Οι γηπεδούχοι όμως και πάλι δεν τα παρατάνε και μπαίνουν με το ίδιο πάθος και στο δεύτερο μέρος. Ο Ιγκουαΐν κάνει το καθήκον του και μειώνει σε 1-2 στο 55', με τους τιφόζι των Ναπολιτάνων να ξεσπούν σε πανηγυρισμούς. Δε περνάνε 10 λεπτά και ο Αργεντινός βρίσκει δίχτυα ξανά (64') έπειτα από ασίστ του Μέρτενς. Το γήπεδο σείεται από τις ιαχές των οπαδών της Νάπολη που φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του Ιγκουαΐν. Οι γηπεδούχοι αρχίζουν και πιστεύουν στην ανατροπή πλέον και πιέζουν ασφυκτικά τους "Λατσιάλι". Σε μια από τις γνωστές κούρσες του Μάτζιο στο 75', ο Δεξιός μπακ-χαφ πατάει στην αντίπαλη περιοχή, ανατρέπεται και ο διαιτητής καταλογίζει Πέναλτι υπέρ των γηπεδούχων. Σαν να δίνει ο θεός άλλη μια ευκαιρία στον Ιγκουαΐν να εξιλεωθεί (έστω και λίγο) για τις προηγούμενες αποτυχίες του. Ο Γκονζάλο παίρνει την εκτέλεση πάνω του, σημαδεύει στο κέντρο, βαράει την μπάλα με δύναμη, αλλά την στέλνει ψηλά προς απογοήτευση όλων. Στο γήπεδο δεν ακούγεται φωνή λες και πήρε κάποιος το τηλεκοντρόλ και πάτησε την σίγαση. Η Λάτσιο εν τέλει παίρνει πολύ σπουδαία εκτός έδρας νίκη με 4-2, με την Νάπολη να τερματίζει στην 5η θέση (την πέρασε και η Φιορεντίνα).
Δεν υπάρχει όμως χρόνος για στενοχώριες, καθώς μετά από λίγες εβδομάδες θα αγωνιστεί με την εθνική ομάδα στο Κόπα Αμέρικα της Χιλής. Η Αργεντινή σε ακόμα ένα τουρνουά δεν εντυπωσιάζει, αλλά φτάνει στον τελικό και σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό της Βραζιλίας στα προημιτελικά από την Παραγουάη είναι το μεγάλο φαβορί απέναντι στην οικοδέσποινα Χιλή. Για ακόμα έναν τελικό η "Αλμπισελέστε" χάνει την μια ευκαιρία πίσω από την άλλη (ο "Πιπίτα" έχασε 2 σπουδαίες ευκαιρίες), με τους παίκτες της Χιλής να πέφτουν σαν καμικάζι πάνω στην μπάλα κάθε φορά που οι Αργεντινοί πλησιάζουν στην περιοχή τους και το ματς πηγαίνει στα πέναλτι. Ο Ιγκουαΐν δείχνει για ακόμα μια φορά ψυχολογικά ανέτοιμος και χάνει το πέναλτι (όπως και ο Μπανέγκα), με την Χιλή να πανηγυρίζει την κατάκτηση του πρώτου της Κόπα Αμέρικα.
Πολλοί έπειτα από τόσες αποτυχίες θα τα είχαν παρατήσει, αλλά ο Γκονζάλο πεισμώνει περισσότερο και δουλεύει πολύ σκληρά για τη φετινή σεζόν. Είναι καιρός επιτέλους να βγάλει στο γήπεδο τα ποδοσφαιρικά του χαρίσματα, την ποιότητα του και να δικαιολογήσει τα λεφτά που δαπάνησε ο Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις για να τον φέρει στην πρωτεύουσα του νότου. Ο Αργεντινός φέτος δείχνει δαιμονισμένος, σκοράροντας τα γκολ με το τσουβάλι (29 γκολ σε 36 συμμετοχές). Στο πρωτάθλημα έχει πάρει την Νάπολη από το χέρι και την οδηγεί στον τίτλο, φορτώνοντας τις αντίπαλες άμυνες με πολλά τέρματα (27 γκολ σε 29 εμφανίσεις). Η ομάδα του νότου έχει να ζήσει τέτοιες στιγμές από την εποχή του θεού (Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα) και όλη η πόλη βρίσκεται στο πλευρό του Γκονζάλο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη δεύτερη θέση της Serie A, 3 βαθμούς πίσω από την Γιουβέντους με 9 αγωνιστικές να απομένουν. Αυτή είναι η καλύτερη χρονιά της καριέρας του και αποτελεί την εξιλέωση του για όλα τα στραβοπατήματα που είχε ως τώρα. Φέτος δίνει αποδείξεις, πρώτα στον εαυτό του και μετά στους υπόλοιπους για πιο λόγο είναι ένας από τους καλύτερους, κρισιμότερους και πιο καθοριστικούς παίκτες που υπάρχουν στο κόσμο. Φέτος είναι επιτέλους ο ηγέτης που ψάχνουν εδώ και 3 δεκαετίες περίπου οι Ναπολητάνοι. Οι τιφόζι των "Παρτενοπέϊ" και σύσσωμη όλη η πόλη του θεού διψά για τον τίτλο, τον οποίο και έχει να δει από τη σεζόν 1989-1990. Αυτό αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για τον Γκονζάλο που άμα το καταφέρει, ο Μαραντόνα δήλωσε πως θα προσγειωθεί με ελικόπτερο στο Σαν Πάολο για να πανηγυρίσει σαν μικρό παιδί. Αυτή είναι δικαιωματικά η χρονιά του "Πιπίτα".
Κάθε φορά που ένας Αργεντινός επιθετικός φτάνει στο Σαν Πάολο οι οπαδοί της Νάπολη κατευθείαν κάνουν την λογική (και άδικη) σύνδεση με τον Μαραντόνα (όπως έγινε και με την άφιξη του Εζεκιέλ Λαβέτσι πριν μερικά χρόνια). Παρά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του, τα 3 αυτά χρόνια που βρίσκεται στην Ιταλία και παρά τις αποτυχίες του, οι τιφόζι τον στηρίζουν τυφλά και με κάθε ευκαιρία φωνάζουν το όνομα του Αργεντινού. Ναι οκ, οι οπαδοί της ομάδας έχουν μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές τους (και δικαιολογημένα) για τον Μαραντόνα, αλλά άμα ο Γκονζάλο οδηγήσει την Νάπολη στην κορυφή της Ιταλίας, τότε οι φίλαθλοι της ομάδας (μαζί και ο θεός) θα αναγκαστούν να κάνουν λίγο χώρο στην καρδιά τους και να βάλουν αυτόν τον "θνητό" δίπλα δίπλα με τον "Ντιεγκίτο". Όλα αυτά για έναν ποδοσφαιριστή που κάθε φορά που η μοίρα του έλεγε όχι, αυτός απαντούσε με σκληρή δουλειά μέσα στο γήπεδο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου